Hayırlara Vesile Olsun Bisiklet - Çocuk - Pembe Askılı Elbise En çok yazdığım şehir İstanbul'du. Oysa ben ilk paramı Ankara'da kazandım. diye yazdım. Sildim ama hemen sonra. Bir hikâyeye böyle başlayamazdım. Zaten hep başlamak zordu. Çünkü başlamak göze almaktı Kendinle baş başa kalakalmaktı. Başladıktan sonra sanki kendiliğinden olacaktı. Bu hikâyede bir tane çocuk, bir tane bisiklet, askılı bir de pembe elbise ve İstanbul mevzu bahis olacaktı. Pembe askılı elbiseyi sana yakıştırdım, Çocukluğumdan bir bisiklet çaldım, terkisine de seni attım. Büyükada'ya bisikletle gidemezdik, Onu hiç hesaba katmadım. Bir öykü, daha bitmeden bir şiire dönüşür mü? Dönüşüyordu biraz düşündüğünde. Bu şiir de bitecek Eylül ayı bittiğinde Çok şükür yılın 9 ayında aklımda yaşadım birisiyle Ne şanslısın, biraz düşündüğünde, aklında tutan var senin kısılan gözlerini güldüğünde. Kendi adıma nasıl memnun olduğumu anlatam...